1. Her zaman acik yüreklice tanimla(ya)madigi ve her yöne cekilebilecek bir "demokrasi" taraftarligi vardir. Bu demokrasi nerede baslar nerede biter, kim demokrattir kim degildir bunu asla acikca söylemez. Böylece kendisini baglayacak hicbir söz etmek zorunda kalmaz. Görüsleri de kisiligi de sabun gibidir. Hic bir yerinden tutamazsiniz. Bu, ona her duruma uyma, her görüse yakin olma kisiliksizligini saglar...
2. Kendisinin hicbir konuda net bir sekilde tanimlanmis görüsü olmaz. Her zaman kendi korkakligini ve capsizligini "iddialar var", "izlenip birakiyor" gibi laflarin arkasina saklar. Iktidarla karsi karsiya gelmemek icin, aslinda kendisinin öyle düsünmedigini, ama olaylarin öyle bir izlenim verdigini ve bu durumdan dolayi aslinda üzüldügünü ima eder.
3. Iktidara muhalif olan görüsler/kurumlar ve kisiler konusunda ne kadar asiri iddiali ve tartismaya acik görüsleri varsa, iktidar konusunda da bir o kadar bulanik, titrek ve korkak görüsleri vardir. Muhaliflere karsi son derece acimasiz ve önyargili olan yalaka, iktidar icin ise; her an cark etmeye hazir, suya sabuna dokunmayan, aften püften "elestiriler" yazar.
4. Bu "haci yatmaz" tipindeki yalaka gazeteci, her dönem ortalarda olmak icin; egilip bükülmekten, herkese sirin gözükmeye calismaktan, herkese yaranmaya calismaktan vs dolayi o kadar kisiliksizlesir ki; sonunda bir yazi bürokrati olup cikar. 5. Yalaka gazetecimizin televizyon halleri daha da aciklidir. Televizyonlarda görüslerini mimikleri, durusu ve tavirlari ile de söylemek zorunda kalan yalaka; orada türlü acikli hallere girer, gözlerini hep kacirir, sözlerini on kere düsünerek söyemek zorunda kalir, bir türlü konuya gelmez, sorulara net yanitlar vermemek icin her yola basvurur, sözü uzatip dagitir; kisiliksizligin, capsizligin ve korkakligin ezik ve assagilik hallerine bürünüp durur...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder